شغل یا فرزندداری؟
«بعد از تولد دختر اولم به یک مصاحبۀ کاری رفتم و بعد، کل راه را تا خانه گریه کردم»
پنجشنبه ۲۵ مهر ۱۳۹۸ ۱۰:۰۱
 
برای زنان تحصیل‌کرده و موفق، بچه‌دارشدن چالشی عظیم به بار می‌آورد: آیا باید بچه‌هایشان را به پرستارها و مهدکودک‌ها بسپارند و مسیر موفقیت شغلی‌شان را ادامه دهند یا خودشان را وقف فرزندشان کنند و بیخیال کارشان شوند؟ انتخاب خیلی‌ها گزینۀ دوم است. اما واقعاً چه چیزی باعث می‌شود زنان چنین تصمیمی بگیرند؟ شرایط نامناسب و تبعیض‌آمیز کار برای زنان؟ دلبستگی شدید به بچه؟ یا نابرابری محیط خانواده؟ دو پژوهشگر برای پیداکردن جواب این مسئله سراغ همکلاسی‌های سابق خودشان در دانشگاه نورث‌وسترن رفتند.
تخمین زمان مطالعه : ۱ دقيقه
 
عکاس: کوهی هارا.
 

آنچه در این نوبت گوش می‌کنید نسخهٔ صوتی نوشتاری است از هانا شانک و الیزابت والاس که پیش از این با عنوانِ «مادران شاغل و بچه‌های کوچک: داستانی پر از اشک و حسرت» منتشر شده است. نوشتار این نسخۀ صوتی را اینجا بخوانید.

وقتی مصاحبه با همکلاسی‌های سابقمان در دانشگاه نورث‌وسترن را شروع کردیم، انتظار داشتیم با تعداد انگشت‌شماری مادر خانه‌دار مواجه شویم. حتی با اینکه هیچ کس در کالج صراحتاً نگفته بود که قصد دارد برای بچه بزرگ‌کردن دست از کار بکشد، می‌دانستیم که زنان زیادی به دلایل مختلف دست به چنین انتخابی می‌زنند. طبق گزارش مرکز تحقیقاتی پیو، ۱۰ درصد از مادرانی که تحصیلات عالی دارند (کسانی که مدرک کارشناسی ارشد یا بالاتر دارند) خانه‌دار می‌شوند. متوجه شدیم در بینِ ۳۷ زنِ عضو انجمن دختران کلاسمان که در سال ۱۹۹۳ فارغ‌التحصیل شدند، این درصد بیش از دو برابر است: یک چهارمشان در خانه بچه‌هایشان را بزرگ می‌کردند، یعنی ۱۰ نفر که شش‌تایشان تحصیلات عالی دارند. بدون اغراق، این اعداد شگفت‌زده‌مان کرد، البته فقط خودمان نبودیم که شگفت‌زده شدیم.

فایل صوتی نوشتار «مادران شاغل و بچه‌های کوچک: داستانی پر از اشک و حسرت» را گوش کنید.

کد مطلب: 9555
 


 
ساجی
۱۳۹۸-۰۷-۲۵ ۱۰:۲۴:۰۶
لطفا متن مقاله رو هم بذارین
چون با سرعت بیشتری میشه مطالعه کرد (5942)